Ischa* krijgt inclusief onderwijs

  • 1 december 2014

Nu het M-decreet nog niet van kracht is, is inclusief onderwijs nog geen vanzelfsprekendheid. Maar ook in het verleden vonden sommige ouders en scholen elkaar al in het verhaal van inclusie. Als die samenwerking lukt, gaan er voor een kind nieuwe werelden open. Zoals voor Ischa, die op dit moment in het 2e middelbaar zit in het GO! atheneum Merksem. Mama Anna* vertelt…

Schermafbeelding"Al in de kleuterklas zagen we dat er iets mis was. Ischa wou niet meer meedoen in de klas, verloor haar interesse en reageerde hysterisch. Na onderzoek werd bij Ischa ASS vastgesteld." 

Spoorde de school jullie aan om Ischa te laten onderzoeken of deden jullie dit op eigen initiatief?

De directie van de toenmalige school vond ons moeilijke, veeleisende ouders die niet los konden laten. Een juf binnen die school die mij persoonlijk kende zei nochtans dat daar niks van klopte, dat er meer aan de hand was met Ischa. We hebben dus op eigen initiatief Ischa laten onderzoeken.

Wat na de diagnose?

Ischa kon naar een autiklas in het Buitengewoon kleuteronderwijs, op korte tijd was ze dag en nacht veranderd, het was een enorm verschil. Ze had dat echt nodig, de drukte in een gewone kleuterklas kon ze gewoon niet aan en hier had ze veel meer structuur. Er werden nog bijkomende testen uitgevoerd waaruit bleek dat Ischa hoogbegaafd was en ADHD had. Vooral over het hoogbegaafde vielen we uit de lucht. Ischa kon wel al lezen in de eerste kleuterklas en de juf vertelde dat Ischa op uitstap naar het bos wist dat je kon zien van waar het noorden was aan het mos op de bomen en veel complexer dacht dan haar leeftijdsgenoten. Maar voor ons viel dat hoogbegaafde zo hard niet op, ze is ons enige kind dus we kunnen niet vergelijken, voor ons was dat normaal.

Hoe verliep de overgang naar de lagere school voor Ischa?

In het eerste leerjaar maakte Ischa de overstap naar het regulier onderwijs, ze kreeg daarbij GON-begeleiding. Ischa maakte die overstap op aanraden van de ortho in de autiklas, die zei dat ze er klaar voor was, ze is ook erg goed begeleid in de overgangsfase. We zijn toen wel gaan kijken naar type 8 maar daar vertelden ze ons dat Ischa daar niet op haar plaats zou zijn, daarvoor was ze te hoogbegaafd. Op het einde van de lagere school sloeg Ischa een jaar over; in het vijfde leerjaar werkte ze de laatste 2 jaren in 1 jaar af.

 En dan het secundair, hoe verliep de schoolkeuze?

Aan de lagere school van Ischa was een secundaire school verbonden, de visie van de nieuwe directie strookte echter niet met de onze. Die vond dat wij als ouders te dwingend waren. Hoewel de thuisbegeleider die we hadden het tegendeel beweerde en getuigde dat het wel degelijk aan Ischa lag dat ze zo gemakkelijk studeerde, dat wij haar daarin niet pushten. Het contact met de directie was dus meteen een strijd.

Dus gingen jullie verder op zoek?

We gingen praten met alle middelbare scholen in de buurt en vroegen hoe zij omgingen met de problematiek. De meeste scholen vertelden ons dat zij bepaalden welke zorg er werd geboden. Alleen het KA Merksem sprak meteen mijn kind aan en vroeg: ‘wat vind jij dat een school moet doen?’ En dat was uniek. Ischa mocht ook komen proeven van de school tijdens de stageweek. Met scholen in de buurt heeft de school een uitwisselingsproject: instappers kunnen een week stage komen doen; ze volgen dan de lessen in het secundair. Ischa kwam wel van een andere school maar werd toch mee uitgenodigd. Zij zag dat meteen zitten en wou naar diè school.

Welke extra zorg krijgt Ischa van de school?

Vorig jaar werd de GON-begeleiding door omstandigheden stopgezet en nam de zorgcoördinator de begeleiding over. Ischa heeft moeite met emoties en sociaal gedrag, ze pikt dat niet op, dat wordt dus allemaal aangeleerd. Hierbij speelt haar hoogbegaafdheid in haar voordeel, ze leert dat wel snelDe zorgleerkracht volgt heel goed op hoe het met Ischa gaat op school, of er problemen zijn waar iets aan gedaan moet worden. Voor Ischa is het moeilijk om uit te maken wat normaal en niet normaal gedrag is. Conflicten zijn bijvoorbeeld ook moeilijke situaties, ze weet niet hoe ermee om moet gaan. Ze voelt zich rap gepest maar weet niet hoe ze gepast moet reageren, daar helpt de zorgleerkracht haar mee. Op lange termijn is het voorzien dat Ischa elk jaar van de zorg kan genieten, als het niet meer nodig is kan die worden stopgezet en terug opgepikt als er nadien terug nood mocht zijn. Buiten het emotionele moeten testvragen ook eenduidig en niet voor interpretatie vatbaar zijn, daar wordt ook voor gezorgd.

Hebben jullie als ouders veel contact met de school?

De school is erg betrokken, zo is er regelmatig overleg, zo’n 2 of 3 keer per jaar. Tussendoor bellen ze onmiddellijk als er iets aan de hand is. Zo was er onlangs een conflict met een klasgenoot, iemand die sociaal ook niet sterk stond en zich dwingend opstelde tegenover Ischa, die niet wist hoe ze daar mee om moest gaan. De situatie begon dramatische vormen aan te nemen en dreigde te escaleren. Toen werd ik opgebeld door de school om de tactiek te bespreken: hoe konden we dat aanpakken dat allebei de kinderen zich er goed bij zouden voelen? We hebben toen ook beslist om Ischa aan de klas te laten vertellen welke problemen zij had, wat voor haar moeilijk is, zonder dit te benoemen met een label.

Zie je de zorgvisie van de school ook aan andere dingen?

De school is heel sterk gericht op sociale interactie. Zo hebben ze wekelijks een Maxmorgen, een voormiddag waar vakoverschrijdend wordt gewerkt aan projecten waar heel veel groepswerk bij komt kijken. Er zijn ook plusklassen waar kinderen extra bijgewerkt worden. Examens starten om 10u maar om 9u moeten alle leerlingen aanwezig zijn, zo hebben leerlingen die het thuis niet gemakkelijk hebben om in alle rust te leren, toch nog een uur extra studietijd. Er is hier op school in het algemeen veel aandacht voor de leerlingen.

En tot slot, wat is jouw droom, hoe kan een school ideaal met haar leerlingen omgaan?

Scholen moeten kijken naar kinderen en hen helpen hun talenten te ontwikkelen. Een school moet kinderen leren leren en ook tools meegeven die ze levenslang nodig hebben, zoals samenwerken. Naar die tendens zouden scholen moeten groeien. Een school moet ook visie hebben en die moet gedragen worden door de ganse school en rekening houden met alle kinderen.

*Mama en dochter willen hun identiteit beschermen:Anna en Ischa zijn dan ook fictieve namen.